dinsdag 12 juli 2011

Maandag 11 juli

De dag is nog niet om maar ik verveel me dus ga maar wat schrijven voor het blog.
Vandaag is tot nu toe een rustig dagje, ik heb tot half 11 (denk ik) geslapen. Daarna hebben we boodschappen gedaan in het centrum van Chamonix. Onderweg naar de winkel zagen we een behoorlijk aantal paragliders, die best laag vlogen (helaas geen foto's maar wel een mooi gezicht). Tijdens het boodschappen doen mis je wel wat dingen vaan thuis en de prijzen liggen ook aardig hoog...
Ondertussen was het alweer half 2 voordat we lunchten. Na de lunch gingen papa en mama op onderzoek uit naar waar de liften precies zijn. Ondertussen gingen Christiaan en ik tafeltennissen en tafelvoetballen, ik wou ook gaan poolen alleen dat kost 2 euro en dat hadden we niet bij ons. Nu zit ik op de bank te typen en Christiaan is aan het Mario-karten op (mijn) DS. M'n MP4 (die Christiaan nu gebruikt omdat ik een Ipod heb) is op de TV aangesloten dus we luisteren ook muziek.

Ongeveer een half uur later komen papa en mama weer terug van hun 'onderzoek' naar de liften, maar wat bleek, ze zijn ook met de lift omhoog gegaan. Dit was niet de afspraak!!! ;) Na het eten (spaghetti) gingen we poolen en tafeltennissen. ik heb 2 keer gepoold, een keer tegen papa en een keer tegen Christiaan (allebei gewonnen :D ). daarna nog even met z'n vieren gedubbeld met tafeltennis.
Terug in het appartement even wat dingen overleggen over de activiteiten van de komende twee weken.
(Marilse - foto's volgen later)

zondag 10 juli 2011

De eerste echte dag

Na ´s ochtends buiten in het zonnetje op het balkon, met uitzicht op de bergen, ontbeten te hebben, besloten we om vandaag naar Chamonix te lopen. Het duurt zo´n 20 minuten om naar Chamonix te lopen. Onderweg zagen we een snelstromend beekje, waarschijnlijk water uit de bergen … Het water was helder en zag eruit alsof je het zo kon drinken. Hebben we uiteindelijk niet gedaan. Waren we niet eens van plan. Verderop was nog een beekje, dat nog sneller stroomde dan het andere beekje. Dit beekje was minder/ niet helder. Later kwamen die twee beekjes samen, zonde van dat heldere water van dat ene beekje.
Toen we eenmaal in Chamonix aangekomen waren was daar een of andere klimwedstrijd bezig. De internationale kampioenschappen. De deelnemers moesten zo snel mogelijk bij de top komen. Wie de snelste tijd neerzet wint. De snelste deed er zo´n 7 seconden over.
Tegenover de klimkampioenschappen was nog iets veel beters: een rij Ferrari´s. Allemaal mensen uit de Ferrariclub van Chamonix. Foto´s maken. K... camera ligt nog in het appartement. Dus ik terug joggen naar het appartement, camera (en een paraplu) meenemen en terug naar Chamonix. Eenmaal terug nog een paar mooie foto´s genomen van wat Ferrari´s en een filmpje kunnen maken toen ze vertrokken.

Daarna gingen we weer terug naar het appartement. Lunchen. ´s Middags getafeltennist. Ook met een groene, nog niet volgroeide dennenappel. Dat ging niet zo goed. Daarna nog met z´n allen geklaverjast. We stonden bijna continue achter. Maar het laatste potje werd een pit in ons voordeel, waardoor we toch nog wonnen. Tijd voor het avondeten. Rijst met saus en groenten. ´s Avonds weer getafeltennist. En naar het meertje (een meertje) gelopen. Toen weer naar binnen. Wat chips gegeten en wat gedronken. (Christiaan)

Chamonix 2011

Zondagavond, voetjes op de bank. Net een blogje gestart om verslag te doen van onze vakantie in Chamonix, bij de Mont Blanc.
Gistermorgen tegen 7 uur reden we weg uit Arnhem. Niet gek voor een gepland vertrek van 6 uur ;-) Met enig duwen ging de klep van de auto prima dicht.
De reis ging voorspoedig. Via Duitsland richting Zwitserland naar Frankrijk. Onderweg waren er natuurlijk al mooie doorkijkjes in heuvel- en berglandschappen. Aangezien we niet zo vaak op pad zijn, is dat altijd weer bijzonder. Marilse vond het prachtig. Dat deed me deugd, omdat het meest bijzondere van onze komende twee weken toch echt de omgeving zal zijn, waar buiten zijn en wandelen toch echt bij horen. Wandelen spreekt de kids echter niet direct aan. Als ik dan dus merk dat de schoonheid van de natuur, de omgeving, wordt ervaren, geeft dat wel hoop op een fijne tijd met z'n allen.

Het was allemaal niet zo druk op de weg, en na af en toe wat pauzeren, toiletje pikken en wat rustig rijden bij wegwerkzaamheden, waren we tegen 7 uur bijna bij de Zwitsers-Franse grens. We reden net na Mantigny de eerste serieuze berg op en in de tweede haarspeldbocht was een leuk restaurantje om wat frietjes te eten en te drinken. Groot plezier bij Christiaan, toen ons etentje werd verstoord door een groepje Ferrari's en andere serieuze auto's die langs ons de berg op reden. Vvrrrrooom !
Een kwartier later vervolgden we zelf onze route en Gerlinde stuurde ons veilig langs alle afgronden :-) Het resort van Hapimag was snel gevonden en we waren nog op tijd bij de receptie, waar we in een mengeling van Duits, Frans en Engels de zaken regelden. Veilig aangekomen - spulletjes uitpakken! (Cor)
veilig aangekomen